Social Icons

facebook rss feed email

Featured Posts

Karnali Bridge chisapani” width=

Karnali Bridge

The junction which connects beautiful farwest with remaining Nepal. This river(Karnali) is the Longest River of Nepal.

khaptad National park” width=

Khaptad Patan

Sangrila in earth, beautiful place in Bajura, Bajhang, Achham and Doti districts of Beautiful farwest of Nepal.

Dodhara chadani Jholunge Pul” width=

Mahakali suspension bridge(Dodhara-Chadani Jholunge Pul)

Bridge over Mahakali river, which connects 2 VDCs of Nepal (Dodhara and Chadani VDC) across Mahakali with whole Nepal, Length is 1496.5m.

suklafata wildlife reserve” width=

Shuklaphanta Wildlife Reserve of Nepal

Best known and most accessible Wildlife Reserve having large Swamp Deer Herds of Asia, and is invariable associated with the Royal Bengal Tiger and the great One-horned Rhinoceros both endangered species.

“tharus

Tharu Culture

Performing their own cultural dance.Tharus are the indigenous ethnic group who live in the Terai with a concentrated population in the middle and west of the country.

Airport in Dewal Bajhang farwestern Nepal” width=

Bajhang Airport(BJH)

Domestic Airport in Dewal Bajhang, farwestern Nepal.

bhuwa natch “ width=

Bhua naach

One of the cultural dance of Far West, Nepal. Which is started after victory of war in Western part of Nepal during unification of country. Which is mainly performed in Bajura,Bajhang & Achham.

Hope I catch enough fish for my family” width=

Hope I catch enough fish for my family

Old Tharu man fishing in a old canal.

A local porter from Far western region nepal” width=

A Porter in his way.

Life is hard but they enjoy it on their way. A local porter from Far western region, Nepal.

Boys playing cricket near Himalayas in Darchula.Winner will get yarshagumba from loser” width=

Crazy for Cricket.

Boys playing cricket near Himalayas in Darchula.Winner will get yarshagumba from loser.

Rana Tharu  singing hori song” width=

Never forget own Culture.

Rana Tharu women in their traditional attire singing hori song. Most of Rana Tharus are lives in southern part of Kanchanpur District.

Seti River farwest nepal”  width=

West Seti River.

Nowadays West Seti River is famous because of West Seti Hydroelectric Project(750 MW).

Shree Satyavadi Higher Secondary School Bajhang”  width=

School is the Temple of Education.

One of the oldest School of Nepal, Shree Satyavadi Higher Secondary School, Bajhang.

Goddess Ugratara temple”  width=

Ugratara temple

Goddess Ugratara is the deity to whom the temple of Ugratara is dedicated.

गौरा: एक कोलाज

राजेन्द्र नाथ
 ती दिनहरुमा हाम्रो विद्यालयको पोसाक, खाकी रंगको पाइन्ट र आकासे सर्ट हुन्थ्यो । बर्षको एकपटक सिलाइन्थ्यो, त्यो पोसाक । गौराको बेलामा । नयाँ लुगा भनेकै, त्यही ।
गाउँको सिरानमा काटछाट गरेर मिलाए जस्तो एकनासे सल्लेरी बन थियो । त्यसका बीच–बीचमा केही सालका सुलुत्त परेका बोट । सल्लेरी वन नाघेपछि भिरालो डाडामा विद्यालय टाढै टल्कन्थ्यो, मालिकार्जुन प्राबि तेलीगाउँ । साता अघिनै बगाले हेड सरले फर्मान जारी गर्नुहुन्थ्यो, ‘विद्यालय खुलेपछि सबै जना नयाँ ड्रेसमा आउनु ।’ अरु बेला भए हेडसरको फर्मानले आतंकित तुल्याउथ्यो । तर, त्यो गौराको छुट्टीको ‘बिशेष घोषणा सभा’ भने सबैका लागि सुरुची र प्रितिकर थियो ।
पहिला–पहिला हजुरबा गौराको नयाँ लुगा र अन्य खान्कीको ब्यवस्था गर्न झुलाघाट पुग्नुहुन्थ्यो । दार्चुला र बैतडीको यो भारतीय सीमा बजार आउजाउमै दुई दिन लागथ्यो । त्यहाँका ‘सेटजी’ हरुकोमा बर्षौदेखिको कारोबार सम्बन्ध थियो । जाँदा घयूका ग्यालिन बोकेर जाने र आउदा झोलामा नयाँ लुगा र मिस्रि तथा नरिवल जस्ता खानेकुरा लिएर आउनुहुन्थ्यो, उहाँ । तिनै चल्तिमा पनि थिए, त्यो बेला ।
हजुरबा गएको भोलिपल्ट देखि हाम्रो नजर भने बाटामै हुन्थ्यो । बांगाबगडबाट चौलानी नदी पार गर्दै उकालो लागेपछि टाढैबाट ठम्याउथ्यौं, ‘उ हजुरबा आउनुभो ।’ एउटा बेग्लै खुसीको तरंग झङकृत हुन्थ्यो, शरिरै भरि । हजुरबा कडा स्वभावको । आफ्नो जवानीका धेरै बर्ष बम्बईमा बिताउनु भो । परिवार पाल्न त्यहाँका अनेक कम्पनी र गल्लीहरुमा चौकिदारी गर्नुभो । घर–घरायसी समस्याले अटेचेपछि फिर्नुभएको थियो ।
गाउँमा मात्र होइन, दार्चुलाको दुर्गम लेकम गर्खामै साह्ै मिहेनेती र कडा स्वभावको परिचय बनाएका हजुरबा संग एउटा बेत बासको लाठी थियो । झण्डै दुई फिटे बुट्टेदार त्यो लाठी अरु बेला घरको छानामा घुसारिएको हुन्थ्यो । तर, जब उहाँलाई लाग्थ्यो, यिनीहरुले पढेनन्, बिठ्याई गरे । अनि त्यही बेत बासको लाठी झिकेर स्याइए ..गर्दै तिघं्रामा हिर्काउनुहुन्थ्यो । बुट्टेदार सर्पजस्तो त्यो लाठी देख्दा हामी परै भाग्थ्यौ, त्यसले सर्पझै तर्साउथ्यो । त्यस्तो कडा मान्छे झुलाघाटबाट फर्केका दिनमा भने संसारकै सबैभन्दा बढी मायालु र महान लाग्नुहुन्थ्यो । लाडिएर उहाँसंग बस्न हानथाप हुन्थ्यो ।
बाल्यकाल बितेको त्यो दुर्गम गाउँबस्तीमा चाडपर्ब भनेकै गौरा थियो । दसैं र तिहारको हेक्का कहिल्यै भएन । त्यसलाई मनाउने उतिसारो चलन पनि थिएन । गाउँ छाडेपछि मात्रै ती पर्बबारे चाल पाएको हु । विद्यालयको अघोषित शैक्षिक सत्र पनि गौराबाटै सुरु हुन्थ्यो, पोशाक र नया कापी कलम किनेर ।
गाउँको पुछारमा एकजना दमै दाईको घर थियो । गाउलेले जग्गा ब्यवस्था गरेर उनलाई घर बनाउन सघाएका थिए । गाउ भरिका लुगा त्यही परिवारले सिउथ्यो । गौरा सुरुवात अघिनै हाते सिलाई मेसिन टाउकामा बोकेर त्यो परिवार हाम्रोमा उकालिन्थ्यो । केही दिन लगाएर सबै लुगा सिउथ्यो । अनि ‘खलो’ र केही नगद लिएर जान्थ्यो । नयाँ लुगाको बास्नै प्यारो लाग्ने । एकछिन छोडदैनथ्यौं, हामी । घेरेरै बस्थ्यो । मेसिनको खर खर आवाज असाध्यै मिठो लाग्थ्यो । सियोमा धागो हाल्ने र कहिलेकसो मेसिनको ह्याण्डिल चलाउन पाउदा अग्घौरै खुसी हुनेमा पर्थे म ।
गौराको दिन आमा सबेरै उठनुहुन्थ्यो । हतारपतार गोठमा भएको पशुबस्तुको मल बाहिर मिल्काउनुहुन्थ्यो । घरायसी धन्दा सकेर घास काट्न निस्कनुहुन्थो । गौराका लागि भनेर घर नजिकका बारीमा पहिल्यै देखि घास जोगाएर राखिएका हुन्थे । हलक्कै बढेको त्यो घास घर भित्रयाएपछि बर्तालु महिलासंगै आमा बिरुडा (पंच अनाज) लिएर मन्दिरतर्फ उक्लिनुहुन्थ्यो । नयाँ लुगा लगाएर म पछिपछि लाग्थे ।
जताततैका डाडाहरुमा दमाहा र झ्यालीका आवाज गुन्जिरहेका हुन्थे । महिलाहरु मन्दिरमा गौरादेबी (पार्वती) र भगवान शिवको स्तुती गाउदै बिशेष पूजनमा हुन्थे । पुरुषहरु देउडा भाकामा देबीदेवताका गाथा गाइरहेका हुन्थे, छुट्टै ठाउमा । पुरुषले धुमारी, ढुस्को, ठाडो खेल र देउडा खेल्थे । तिनमा महाभारत, रामायण सहित धामिर्क ग्रन्थमा आधारित कथाहरु भन्ने गरिन्छ । तर, अचेल ठाडो खेलमा बीरगाथा हराउँदै जान थालेका छन् । ती क्षण सम्झिदा, अहिलेपनि नोस्टालिज भइन्छ ।
बर्षको एकपटक आउने गौरा पर्व मनाउन परदेशीएकाहरु घर फिर्थे । गाउघरका मठमन्दिरमा गौरा पूजनसँगै देउडा भाका गुन्जायमान हुन्थे । गौरापर्बको रौनकले बेग्लै सांस्कृतिक तरंग ल्याउथ्यो । रोजगारीका लागि बाहिर रहेका युवाहरुको आगमनसँगै गाउँमा बेग्लै माहोल छाउथ्यो । उनीहरुको सानै बेग्लै । तिनले खुट्टामा जुत्ता लगाएका हुन्थे । कम्मर पेटी । हातमा टेपरेकर्डर र रेडियो झुण्डिएको हुन्थ्यो । अधिंकास युवा रोजगारीका लागि भारत जाने चलन थियो । ‘आइलभयू’ र ‘मैने प्यार किया’ अंकित रुमाल चट्ट घाटीमा बेरेका हुन्थे । कुरै पिच्छे ‘अच्छा’ थेगो लगाएर भारतीय सहर र आफ्ना ‘सेटजी’ का बारेमा गफिने त्यस्ता युवा गौराका आर्कषक मानिन्थे, तिनलाई पछयाउनेको हुल हुन्थ्यो, इष्र्या सहित ।
गौरीको प्रतिमासंगै पहेँलो कपडाले बेरिएको काठको पिर्कालाई शिवको प्रतिक मानेर राख्ने गरिन्छ । यस बेलामा दुबधागोलाई पूजाआजा गरी गौरीको प्रतिमा चढाउने गरिन्छ । गौराको ठूलो दिन अष्ठमीलाई अठेवाली भनिन्छ । निराहार वर्त बसेका महिलाहरु बिरुडाका भाँडा लिएर गौरा खलोमा गएर पार्वती र महेश्वरको मूर्तिलाई बिचमा पारी कान्छी औँला समाएर सगुन गाउँछन् ।
यसलाई अठेवाली भनिन्छ । महिलाहरुले आफ्ना पति र सन्तानको दीर्घायुको कामना गर्दै बिरुडाले पूजा गर्छन् । अठेवालीपछि गौरीको प्रतिमा राखिएको डालोलाई टाउकोमा राखेर नाच्ने गरिन्छ । गौरा नचाएको बेलामा अन्य महिलाहरुले सगुन गाएर अक्षता र फूलले पूजा गर्छन् । स्थानीय भाषामा गौरीको प्रतिमालाई लली घुमारा भनिन्छ । अठेवालीका दिन महिला र पुरुष छुट्टाछुट्टै गौरामा रमाउँछन् । पुरुषहरुले गौरा नचाउने स्थान नजिकै धुमारी, ढुस्को, देउडा खेल्ने गर्छन् ।
महिलाहरुले गौरालाई नचाएपछि साँझपख डालोभित्र राखिएका फलफूल तथा बिरुडालाई सफा कपडामा दुई जना पुरुषले आकाशमा फाल्ने गर्छन् । यसलाई फल फड्काउने भनिन्छ । ‘त्यो फल आकाशमा चुम्यो भने चिताएको मनोकाँक्षा पूरा हुने विश्वास गरिन्छ । त्यसलाई छोप्न हानथाप हुन्छ । अठेवालीका दिन पुरुषहरुले आफ्नो जनै समेत फेर्न गर्छन् भने वर्त बसेका महिलाहरुले नयाँ दुबधागो लगाउने गर्छन् ।
बिरुडा भिजाउनदेखि विसर्जनसम्मका दिन महिला पुरुष सबैका लागि उल्लासमय हुनथ्यो । यसमा धार्मिक र साँस्कृतिक दुबै महत्व छ । पछिल्ला वर्षमा देउडा खेल गौरामा मुख्य आकर्षण बनेको छ । सुदूरपश्चिममाझै गौरा भारतका कुमाउँ र गढवाल क्षेत्रमा पनि धुमधामसँग मनाइन्छ ।
जेष्ठता हेरेर घरका मान्यजन पालैपालो बिरुडाले सबै सदस्यहरुको टाउको पुज्छन । हजुरआमा ‘हिमालजस्तै अग्लो र दुबो जस्तै झ्यागिंनु’ भन्दै आर्शिबाद दिनुहुन्थ्यो । हजुरबा परदेशिएका छोरालाई बिरुडा पठाउन ‘रजिष्ट्रि पत्र’ को ब्यवस्था गर्नुहुन्थ्यो । त्यो पत्रको भित्रि पत्रमा बिरुडा राखेर अर्को दिन हुलाकी दाईको प्रतिक्षामा डाडाको पिपल चौतारीमा पुग्नुहुन्थ्यो ।
(साभार: कान्तिपुर/२०७२ भाद्र १९)
Read more..

गौरा पर्बले सम्झाउने निरौली दरबार जिर्ण बन्दै

सुदूरपश्चिमको गौरा पर्वमा चैत धुमारीले सम्झाउने मल्लकालीन दरबार उचित संरक्षण तथा सम्बद्र्धन नगरिदा जिर्ण बन्दै गएको छ । उक्त मल्लकालीन धरमकोट दरबारको समयमै उचित संरक्षण नगरिदा दिनानु दिन जिर्ण हुदै तथा भत्किदै गएको स्थानियबासीहरु बताउछन् । गौरापर्बको बेला ७ दिन सम्म यसै दरबार तथा राजा र भागेश्वर देबताका बारेमा रचिएका गित र चैत गाईने गरीन्छ । 

कलात्मक ढंगकोे उक्त दरबार निमार्ण गरिदा स्थानिय जनता बाट संकलन गरिएको मास पिसि गाह्रो बनाएको र त्यसै गाह्रो बाट दरबारका नौ तला निमार्ण भएको निरौलीका स्थानिय सुरेन्द्र बोहराले बताउनु भयो । उहाँले भन्नु भयो ‘सुदूरमा गौरा पर्ब आउने बेलामा मात्र यो दरबारका बारेमा कुरा गरिन्छ बाँकी समय कोही केही बोल्दैनन् ।’ करिब सय बर्ष भन्दा पहिले निरैपाल राजाले आफनो शासनकालमा निमार्ण गरेको उक्त दरबार नाघी मल्ल राजाको शासन कालपछि खाली भएको र निरैपाल राजाका नामबाट पछि गएर सो ठाउ लाई निरौली गाबिसको नाम राखिएको किम्बदन्ति रहेको निरौका अर्का स्थानिय हेम हमालले बताउनु भयो । मल्लकालीन समयमा राजा नाघि मल्ल र सोही ठाउमा रहेको भागेश्वर देबता बिच को ठुलो भन्ने बिषयमा घम्सा घम्सि (भनाभन) चलेको र राजाले आफु ठुलो भएको जिकिर गरेपछि भागेश्वर देबताले उनको दरबार लगाएत अन्य बस्तुभाउ सबै लाई कम्पन गराई छलदेखाए पछि राजाले भागेश्वर देबता संग माफि मागी तपाई नै ठुलो भनी पुजा गर्न थालेको डोटेली चैत (धुमारी) मा उल्लेख गरिएको निरौली १ का अर्का स्थानिय नरबहादुर बोहराले बताउनु भयो । उहाँले भन्नु भयो ‘ तै ठुलो देवता भागेश्वर मै नानौ राजा नागी मल्ल माफी दे देवता तेरै पुजा गर्छु’ भन्ने जस्ता शब्द चैतमा उल्लेख गरिएकाले गौरामा पनि त्यहि गाउदै खेलिन्छ ।’ भग्नाबसेसमा परिणत हुदै गएको उक्त दरबारको माथिल्लो तलामा गएर हेदा सर्प (नाग) देखा पर्ने गरेको र दरबारमा बहुमुल्य सम्पति हुन सक्ने तथा त्यहाँ भएको सर्पको डरका कारण कसैले पनि उत्खनन् गर्ने आट समेत नगरेको स्थानिय बतासीले बताए । 
निरौली गाउको माथी अग्लो रमणिय डाँडामा रहेको उक्त दरबारको समयमै उचित संरक्षण तथा सम्र्बद्धन गरिए त्यहाँको एतिहासिक र पर्यटकिए बिकास हुनेकुरा स्थानियबासी बताउछन् । यतिमात्र नभई मल्ल राजाले प्रयोग गर्ने मगराउ (नाउला,कुवा) पनि जिर्ण बन्दै गएका छन् । त्यस्तै र्बैछनमा रहेको रिसेडी दरबार बाट राजा घोडामा चढेर निरौली दरबारमा आउने जाने समयमा बिच बाटोमा रहेको घोडालाई दाना पानी दिने ढुंगा तथा फलामका तोपडा पनि संरक्षण नहुदा टुटफुट हुन थालेका छन् । सुदूरपश्चिमको प्रशिद्ध पर्ब गौरामा पनि राजा नाघि मल्ल तथा भागेश्वर देबताका बारेमा रचिएका गित (चैत,धुमारी) गाउने चलन अझै रहेको गड्सेरा स्थित महाकाली माबीका प्रध्यानात्तयापक ज्ञानी प्रशाद ओझाले बताउनु भयो । उहाँले भन्नु भयो ‘आँखै अगाडी देखीने चिज त संरक्षण नहुदा दिनानु दिन लोप हुदैछ गितका रुपमा गाईने चैत,धुमारी पनि लोप नहोला भन्न सकिन्न ।’ पुरातात्विक महत्व बोकेको यहाँको मल्लकालीन दरबारको संरक्षण तथा सम्बद्र्धन गरिदिन स्थानियले सबैमा आग्रह समेत गरेका छन् । 

(Source: Bimal Bista/ Radiounity online)
Read more..

बडिमालिका दर्शन यात्रा (Journey to Badimalika: Photo Feature)

सुदूरपश्चिम, नेपालकै एक प्रसिद्ध धार्मिकस्थल बडिमालिका, बाजुराको दर्शन निम्ति जानु भएका सुरेश चौधरीले खिचेका सात तस्बिर 'बडिमालिका दर्शन यात्रा (Journey to Badimalika: Photo Feature)
बाजुराको एक दृश्य 
बडिमालिका तर्फ हिंड्दै गर्दा 





Read more..

सुनकुडा, बझाङ्गका मनोरम दृश्यहरु (Sunkuda,Bajhang- Photo feature)

सेती अन्चल, बझाङ्ग जिल्लाको सुनकुडा गाउँ बिकास समिति र त्यस आसपासका मनोरम दृश्यहरुको सङ्ग्रह ! यी तस्विरहरु  कर्ण बोहरा र दिनेश स्याड़ाको फेसबुकबाट लिईएको हो !
 sunkuda

sunkuda, bajhang

Sunkuda, bajhang

Sunkuda, Bajhang

Sunkuda Health Post, Bajhang

Sunkuda, bajhang

Sunkuda

Bajhang

Read more..

हे भगवान ! फेरी सडक दुर्घटना (Again Road traffic accident)

Road Traffic accident in Nepal
बझाङ जाँदै गरेको बस बैतडीमा दुर्घटना, ५ को मृत्यु.. काभ्रेमा यात्रुबाहक बस दुर्घटना, २५ को मृत्यु.. आखिर कहिलेसम्म यस्ता समाचारको बिषय बनिरहनु पर्ने हो हामीहरु ? ट्राफिक नियम कडाई, सडक स्तरोन्नति गर्न ध्यान देऊ सरकार.. पानी जहाज र ग्यासको पाइपलाइन अलि ढिलो गरे पनि हुन्छ, सिङ्गापुर बनाउनु अघि ढुक्कसँग बाँच्न सक्ने नेपाल बनाई देऊ ! मृत आत्माहरुप्रती हार्दिक श्रद्धान्जली, घाइतेहरुको सिघ्र स्वाथ्यलाभको कामना एबम् परिवारजनमा हार्दिक समबेदना ! RIP to all who lost their life in road accident, get well soon all injured people !!! :( :(
(फोटो: कान्तिपुर)
Read more..

सुदुरको स्वर्ग ( Panoramic view of Khaptad in Mid winter)

Panoramic view of Khaptad in mid winter


सुदूरपश्चिमको खप्तड राष्ट्रिय निकुञ्ज, डोटी (३ हजार ५० मिटर)मा अवस्थित खप्तड तालको तस्बिर हो, यो । यस ‘पानोरामिक भ्यू’लाई गत वर्षको मध्य हिउँद अर्थात् पुस महिनाको तेस्रो साता क्यामरामा कैद गरिएको थियो ।
 (स्रोत: गोरख बिष्ट/नेपाल)
Read more..

खप्तड- वाहन

Khaptad, Nepal
खप्तड-वाहन 

अछाम, डोटी, बाजुरा र बझा​ङको संगमस्थल खप्तडको खुला चौरमा घोडा । यस क्षेत्रमा घोडालाई वाहनका रूपमा प्रयोग गरिन्छ । खप्तड घुम्न आएका पर्यटक, बिरामी तथा अशक्तहरूलाई बोक्न पनि घोडा नै चाहिन्छ । उसै त सुन्दरताको खानी, त्यसमाथि घोडाहरूको मनमोहक दृश्य, सुनमा सुगन्ध थपिएको छ ।

(स्रोत: अंगद ढकाल/नेपाल)

Read more..

घुम्न जाउँ सुदूरपश्चिम (Photo feature & Videos)

पर्यटकीय सम्भावना प्रचुर भएको तर पर्यटकको उपस्थिति न्यून भएपछि सुदूरपश्चिमका पर्यटन ब्यवसायीहरू राजधानी आएका छन्।सुदूरपश्चिमका पर्यटकीय स्थलको जानकारी तथा पर्यटकीय पदमार्गहरुका पोडक्ट लिएर उनीहरू राजधानी आएका हुन्। 

पर्यटन विकास समाज (टिडिएस) धनगढीले सुदूरपश्चिमका प्रमुख पर्यटकीय स्थलहरूलाई समावेश गरेर बनाएको सात किसिमका पर्यटकीय प्रडक्ट बनाएको छ। 

सो प्रडक्टको प्रचार प्रसार तथा प्रर्वद्धनका लागि समाजका अध्यक्ष कृष्णबहादुर महराको नेतृत्वमा आएको टोलीले काठमाडौंका टुर अपरेटर, टान, नाटा, नाटो, टुर्गान, नेपाल पर्वतारोहण संघ, पर्यटन बोर्ड र पत्रकार लगायत सरोकारवालासँग ‘वाइल्ड वेस्ट’ को प्रोमोशनका लागि सहयोगको आह्वान गरेको छ।
नेपालकै मात्र नभएर विश्वकै मान चित्रमा नमुना ठहरीएका सुदूर ताथ मध्यपश्चिमा पर्यटकीय स्थलहरु भएर पनी उचित पर्यटकको आगमन नभएका कारण काडमाडौंमा आएर आफ्ना प्रडक्टहरु जानकारी गराएको समाजका अध्यक्ष कृष्ण बहादुर महराले बताए। 



‘प्रशस्तै पर्यटकीय सम्भावना हुँदाहुँदै पश्चिममा पर्यटकको चहलपहल गराउन सकिएको छैन,’ महरा भन्छन्, ‘त्यसैले काठमाडौंमा बसेर पर्यटन प्रबद्धन तथा पर्यटन क्षेत्रलाई आफ्नो ब्यबसाय गरीरहेकोहरुलाई सो क्षेत्रको पर्यटन प्रवद्धन तथा त्यहाका प्रडक्ट दिन हामी आएका हौं ।’ समाजले पर्यटन बोर्डसँग मिलेर केही समय अघि कार्यक्रम समेत आयोजना गरेको थियो ।
समाजले नौ दिने रामारोशन पदयात्रा, २२ दिने खप्तड–रारा पदयात्रा, ११ दिने सुदूरपश्चिम सम्पदा पदयात्रा, नौ दिने खप्तड पदयात्रा र १० दिने अपी नाम्पा पदयात्राको प्याकेज बनाएको अध्यक्ष कृष्ण बहादुर महराले बताए । ‘यी सबै प्यकोजहरु पत्रकार, ब्यबसायी तथा केही प्याकेजमा पर्यटकहरुले पदयात्रा समेत गरिसकेका छन्, समाजका सदस्य एव पर्यटन ब्यबसायी अमर शाहीले भने।
सदस्य रहेका शाहीको कम्पनी रैका ट्राभल्सले मध्य र सुदूरपश्चिलाई जोडेर रारा, बर्दिया र शुक्लाफाँटा समेटिएको पाँच दिने वाइल्ड वेस्ट प्याकेज चलाउँदै आएको छ। सुदूर तथा मध्यपश्चिमको एकीकृत पर्यटन विकासमा जोड दिँदै आएका शाही भन्छन्, ‘पश्चिमको पर्यटन प्रवद्र्धन गरेर मात्र भएन अव यस्लाई मार्केटिङ खाँचो छ ।’
एक दशकअघि गोपी हमाल अध्यक्ष हुँदा कैलाली उद्योग वाणिज्य संघले ‘सुन्दर सुदूरपश्चिम’ अभियान चलाएर पश्चिममा पर्यटकीय सम्भावनाको ढोका खोलेको थियो । आज सुदूरपश्चिमका नौवटै जिल्ला सदरमुकाममा आधुनिक होटल खुलिसकेका छन् । धनगढी, महेन्द्रनगर, टीकापुर लगायत सहरमा करोडौं रुपैयाँका होटल खुलिसकेका छन् ।
(स्रोत: सेतोपाटि डट कम)
Read more..

खुसीको खबर: नेपाल बिश्वमै पहिलो स्थानमा !

काठमाडौं–मुलुकको पर्यटन उद्योगका लागि खुसीको खबर छ । बेलायतको ‘रफ गाइड्स’ ले तयार पारेको सन् २०१६ मा घुम्नैपर्ने उत्कृष्ट १० देशको सूचीमा नेपाल पहिलो स्थानमा आएको छ । लन्डनमा केन्द्रीय कार्यालय रहेको रफ गाइड्सले ३४ वर्षदेखि विश्वभरका पर्यटकका लागि भ्रमण ‘गाइड बुक’ तयार गर्दै आएको छ । यो पेन्गुइन ¥यान्डम हाउसको सहायक कम्पनी हो । 
रफ गाइड्सले तयार पारेको यो वर्ष (२०१६) को सूचीमा दक्षिण एसियाबाट नेपालबाहेक श्रीलंका पनि परेको छ । श्रीलंकाले उत्कृष्टको १०औं स्थान ओगटेको छ । त्यसैगरी दोस्रो स्थानमा कोलम्बिया, तेस्रोमा क्युबा, चौथो जोर्डन र पाँचौं स्थानमा अल्बानिया परेका छन् । त्यस्तै छैठौं स्थानमा रोमानिया, सातौं एल साल्भाडोर, आठौं वेल्स, नवौं केन्या र दसौंमा श्रीलंका परेको छ ।
‘लगातार गएको विनासकारी भूकम्प तथा पराकम्पपछि नेपालको पर्यटन उद्योग फेरि उदाएको छ,’ रफ गाइड्सले भ्रमण सूचीमा नेपालबारे लेखेको छ, ‘यद्यपि, हजारौं मान्छे घरबारबिहीन भए र दैनिक जीवन पूर्णरूपमा सामान्य अवस्थामा फर्किसकेको पनि छैन तर त्यहाँको ऐतिहासिक सम्पदास्थल विस्तारै पुनर्निर्माण हुँदैछन् ।’
त्यसैगरी पदयात्रा मार्गहरू पुनः खुला भइरहेको र नम्र तथा मृदुभाषी नेपाली विस्तारै सामान्य अवस्थामा फर्किन थालेको सूचीमा उल्लेख छ । पर्यटकले खर्च गर्ने डलर स्वतन्त्र होमस्टेमा मात्र नभई स्थानीय तहमै खर्च हुने र त्यसको लाभ सबैले पाउने नेपालका टुर तथा ट्राभल कम्पनीले आश्वास्त पार्दै आएको रफ गाइड्सको भनाइ छ ।
‘विश्वको सर्वोच्च शिखर सगरमाथादेखि बाघ, हात्ती र गैंडाको बासस्थान समथर तराईसम्मका विविध भौगोलिक परिदृश्यबाट पर्यटक नलोभिने प्रश्नै आउँदैन,’ सूचीमा छ, ‘त्यसकारण सन् २०१६ मा घुम्न जाँदै हुनुहुन्छ भने नेपाल तपाईंको पहिलो छनोट हुनैपर्छ ।’
‘नेपालको सांस्कृतिक परिदृश्यको भौतिक स्वरूप एक भए पनि प्रत्येक भेगको आफ्नै विशेषता छन्,’ रफ गाइड्सले प्रकासन गरेको ‘द रफ गाइड टु नेपाल’ का सहलेखक सफिक मेघजीले भनेका छन्, ‘नेपाल साँच्चै मनमोहक र चित्ताकर्षक पर्यटन गन्तव्य हो जसले संसारभरका लाखौं पर्यटकलाई आफूतिर आकर्षित गरिरहेको छ ।’
 (स्रोत: नागरिक दैनिक)
Read more..